Вучоныя раскрылі сакрэт даўгалецця

• 3.02.2026, 10:59

Працягласць жыцця на 55% залежыць ад спадчыннасці.

Некаторыя гатовыя прытрымлівацца строгіх дыет і знясільвальных трэніровак дзеля доўгіх гадоў жыцця, аднак апошнія навуковыя даныя сведчаць, што галоўны сакрэт даўгалецця можа быць схаваны не ў ладзе жыцця, а непасрэдна ў генах, піша New Voice.

Новае даследаванне, праведзенае пад кіраўніцтвам спецыялістаў з Капенгагенскага ўніверсітэта, выявіла, што роля спадчыннасці ў працягласці жыцця чалавека значна больш істотная, чым лічылася раней.

Да гэтага часу навуковая супольнасць прытрымлівалася меркавання, што генетычныя фактары вызначаюць толькі ад 10% да 30% працягласці жыцця, у той час як астатняе залежыць ад знешніх фактараў: харчавання, фізічнай актыўнасці, адсутнасці шкодных звычак і медыцынскага абслугоўвання. Аднак пасля дэталёвага аналізу вучоныя прыйшлі да высновы, што генетычная схільнасць адказвае прыкладна за 55% варыяцый працягласці жыцця. Суаўтары працы Даніэла Бакула і Мортэн Шэйб’е-Кнудсэн адзначаюць: калі тэмпы старэння настолькі моцна дыктуюцца генетыкай, то магчымасці ўплываць на іх праз змяненне ладу жыцця даволі абмежаваныя.

Даследчая група асноўвала свае высновы на вывучэнні даных блізнят. Яны заўважылі важную заканамернасць: са зніжэннем смяротнасці ад знешніх фактараў, такіх як інфекцыйныя захворванні або няшчасныя выпадкі, роля генетычнай асновы становіцца ўсё больш прыкметнай.

Напрыклад, у Англіі чаканая працягласць менавіта здаровага жыцця для мужчын цяпер складае каля 61,5 года, а для жанчын — 61,9 года. Калі медыцына паспяхова нівелюе рызыкі заўчаснай смерці ад выпадковых захворванняў, на першы план выходзяць унутраныя біалагічныя працэсы старэння.

Такія вынікі падмацоўваюць аргументы на карысць далейшага вывучэння канкрэтных генетычных варыянтаў, якія рэгулююць абмен рэчываў і кагнітыўныя функцыі. Вучоныя мяркуюць, што ўнутраныя тэмпы старэння ў працэсе эвалюцыі былі строга аптымізаваныя разам з іншымі складанымі прыкметамі арганізма.