«Рушыцца яшчэ адна мара Лукашэнкі»
- 3.02.2026, 8:15
Ніякай вялікай здзелкі з Трампам не будзе.
Аналітык Сяргей Чалы распавёў пра тое, як геапалітычныя мары кіраўніка Беларусі разбіваюцца аб рэчаіснасць, піша «Салідарнасць».
— Наколькі плённым быў мінулы тыдзень для канспіролагаў, настолькі ж жудасным — для прапагандыстаў. Бо і тым, і іншым давялося вырашаць адну і тую ж задачу: тлумачыць нятлумачальнае, — кажа аналітык Сяргей Чалы на канале БРЦ. — Бо Лукашэнка на фоне падзей у Венесуэле не стаў бясстрашна бяздзейнічаць. Наадварот, ён не абмежаваўся толькі праверкай баяздольнасці войскаў.
З раптоўнай «праверкай» у неанансаваную паездку ў ААЭ накіраваўся яго старэйшы сын Віктар. Які, як мы ведаем, з’яўляецца спецпасланнікам у рэгіёне — і, як мы падазраем, «наглядчыкам» за сямейнымі грашыма. Менавіта з гэтай мэтай ён і прыбыў: паглядзець, ці не заржавеў ключ і ці не памянялі там замкі.
Ці, напрыклад, правесці пробную транзакцыю на зняцце $1 мільярда, каб было чым заплаціць тату за пастаяннае месца ў Савеце міру Дональда Трампа.
Бо прайшоў усяго тыдзень — а Лукашэнка ўжо паспеў нафантазіраваць сабе, як ён будзе разам з Трампам светам кіраваць. Ды што там з Трампам? Можна ж і без яго.
Вільготным марам Лукашэнкі цалкам была прысвечана праграма яго любімага прапагандыста Ігара Тура. Які заявіў, што запрашэнне ў Савет міру — гэта, маўляў, не ўзаемадзеянне Вашынгтона і Мінска, ЗША і Беларусі, гэта «канкрэтна спроба Дональда Трампа заручыцца падтрымкай канкрэтна Аляксандра Лукашэнкі».
Бо, на думку прапагандыста, «з Беларуссю ў абойме любы канфлікт можна разруліць значна хутчэй і значна эфектыўней», улічваючы нейкія шырокія сувязі Лукашэнкі ў Азіі, Афрыцы і неабсяжнай Амерыцы.
Фантазіі зайшлі яшчэ далей — і вось ужо, іранічна адзначае Чалы, у ўяўленні кіраўніка Беларусі і яго кішэннай прапаганды праз тры гады «хутчэй Вашынгтон будзе вінны Мінску мільярд, а то і больш» — за тое, каб Лукашэнка ў Савеце міру гарантавана застаўся. А то куды ж без яго архікарысных сувязяў.
Як тут не ўспомніць махінацыі аматараў адкручваць назад электралічыльнікі, дадае Чалы: маўляў, гэта не я дзяржаве вінаваты, а яна мне павінна?
І вось ужо ім абодвум здаецца, што Трамп, збіраючы Савет, паклікаў туды Лукашэнку не проста так, а каб з ім узгадняць кандыдатуры іншых лідараў. Але і гэта яшчэ не ўсё! У фантазіях прапаганды Лукашэнка, аказваецца, і сам можа вырашыць усе праблемы ў рэгіёне — а калі спатрэбіцца, дык «не толькі без дапамогі Вашынгтона, але і нават насуперак іх жаданням». І гэта яшчэ Савет міру нават працаваць не пачаў.
— Дык што не дзіўна, — дадае аналітык, — што на сустрэчы з губернатарам Кіраўскай вобласці Лукашэнка дзяліўся самым патаемным (ну і самым агідным). Тым, што павінен наступіць мір, «як бы там украінцы ні артачыліся». То бок ён па-ранейшаму разумее пад міратворчасцю — прымушэнне Украіны да капітуляцыі.
І не забыў згадаць, вядома, што ніхто, маўляў, акрамя Беларусі, не дапаможа ўкраінцам у пасляваенны час.
Мая аналагія 2020 года пра Лукашэнку як хатняга тырана працягвае жыць. Пасля таго, што я з табой зрабіў, фактычна кажа Лукашэнка, ты ж нікому не будзеш патрэбная, апроч мяне — а я нават і ажаніцца магу.
І гэта паказвае, наколькі балючым для яго было падзенне з нябёсаў на зямлю. Калі практычна ўжо павалены (у думках), але яшчэ супраціўляючыся Зяленскі — які, вядома, часам «гніда», але ўсё ж «як сын» — наносіць здрадніцкі ўдар у спіну ніжэй паяса (выступае ў Вільнюсе з прамовай у падтрымку беларускага народа
Становіцца зразумела, што ніякай вялікай здзелкі Лукашэнкі з Трампам, у тым выглядзе, у якім сам Лукашэнка яе сабе ўяўляе, не будзе.
Замест гэтага амерыканцы абмяжоўваюцца сепаратнымі здзелкамі з Мінскам і зыходзяць з таго, што Украіна ніколі не даруе Лукашэнку саўдзелу ў вайне. То бок, рушыцца яшчэ адна мара Лукашэнкі, у якой ён ключавая фігура ў мірным урэгуляванні.