Навукоўцы назвалі прадукт, які падоўжвае маладосць
- 4.01.2026, 21:51
Ён даступны кожнаму.
Навукоўцы выявілі сувязь паміж ужываннем цёмнага шакаладу і запаволеннем біялагічнага старэння арганізма. Як паказала новая праца спецыялістаў з Каралеўскага каледжа Лондана, ключавую ролю ў гэтым можа адыгрываць тэабрамін — алкалоід, які змяшчаецца ў какава-бабах. Праца апублікаваная ў часопісе Aging.
Даследчыкі прааналізавалі ўзоры крыві 1669 чалавек з двух незалежных рэгістраў. Яны ацэньвалі канцэнтрацыі метабалітаў кафеіну і тэабраміну, а таксама два маркеры біялагічнага ўзросту, заснаваныя на зменах ДНК-метыліравання. Адзін з іх адлюстроўваў агульны «эпігенетычны ўзрост», другі — стан тэломераў, ахоўных участкаў на канцах храмасом.
Вынікі паказалі: у людзей з больш высокім узроўнем тэабраміну ў крыві біялагічны ўзрост у сярэднім быў ніжэйшы за храналагічны. Пры гэтым ні кафеін, ні іншыя злучэнні, што прысутнічаюць у какаве і каве, такой сувязі не прадэманстравалі.
«Наша даследаванне выявіла сувязь паміж ключавым кампанентам цёмнага шакаладу і больш павольным біялагічным старэннем», — расказала даследчыца эпігеному Каралеўскага каледжа Лондана Джордана Белл. Паводле яе слоў, гаворка не пра рэкамендацыю ёсць больш шакаладу, асабліва салодкага.
«Аднак гэтыя даныя дапамагаюць зразумець, як звыклыя прадукты могуць быць звязаныя з больш здаровым і працяглым старэннем», — падкрэсліла яна.
Аўтары адзначылі, што біялагічны ўзрост — гэта не фармальны паказчык, а адлюстраванне стану арганізма: чым ён ніжэйшы, тым даўжэй захоўваюцца функцыі тканак і органаў. Пры гэтым шакалад нельга разглядаць як «сродак супраць старэння»: у вялікіх колькасцях ён застаецца каларыйным прадуктам з высокім утрыманнем цукру і тлушчаў.
«Гэта вельмі абнадзейлівае назіранне, і наступны крок — зразумець, якія механізмы стаяць за гэтай сувяззю і як харчовыя метабаліты ўзаемадзейнічаюць з эпігеномам», — адзначыў клінічны генетык Рамі Саад, сааўтар працы.
Навукоўцы мяркуюць, што тэабрамін, як і іншыя алкалоіды, можа ўплываць на рэгуляцыю актыўнасці генаў, а праз яе — на запаленне, абмен рэчываў і працэсы старэння. У далейшым даследчыкі плануюць вывучыць, ці дзейнічае тэабрамін самастойна або ў спалучэнні з іншымі кампанентамі какава, напрыклад, поліфеноламі.
«Хоць неабходныя дадатковыя даследаванні, гэтыя вынікі падкрэсліваюць каштоўнасць папуляцыйных даных для вывучэння старэння і генетыкі», — рэзюмаваў малекулярны біялог Рыкарду Костейра.