Зніклыя куры прывялі мужчыну да падземнага горада
- 31.01.2026, 19:07
Неверагодная знаходка ў Турцыі.
Пошукі зніклых кур прывялі жыхара Турцыі да адкрыцця, якое пазней назавуць адным з самых незвычайных у ХХ стагоддзі. За сцяной яго дома хаваўся ўваход у шматузроўневы падземны горад, здольны калісьці ўкрываць тысячы людзей.
Як паведамляе навуковы медыя-рэсурс IFLScience, выпадковая знаходка адбылася ў 1963 годзе ў рэгіёне Кападокіі. Паводле легендаў, уладальнік дома спрабаваў зразумець, куды знікае яго хатняя птушка, і падчас рамонту натрапіў на паражніну за сцяной. Калі ён разабраў мураванне, ён убачыў вузкі тунэль, які вёў значна глыбей, чым можна было чакаць ад звычайнага падвала. Пазней высветлілася, што гэты ход з’яўляецца часткай маштабнага падземнага комплексу Дэрынкую.
Даследаванні паказалі, што пад зямлёй існуе цэлая сістэма ярусаў, высечаных у вулканічнай пародзе. Усяго горад мае 18 ярусаў і цягнецца прыкладна на 85 метраў у глыбіню. Археолагі лічаць, што ён будаваўся паступова рознымі народамі, якія ў розныя перыяды жылі на гэтай тэрыторыі. Паводле іх дадзеных, у часы найбольшай актыўнасці комплекс мог прыняць да 20 тысяч чалавек.
Як адзначае выданне, планіроўка Дэрынкую сведчыць, што людзі рыхтаваліся праводзіць тут доўгі час, бо пад зямлёй былі абсталяваныя жыллёвыя памяшканні, кухні, склады прадуктаў, канюшні для жывёлы і памяшканні для сходаў. Таксама ў горадзе не забыліся пра студні з вадой, сховішчы для зброі, вінныя склепы, асобныя камеры для пахаванняў і нават месцы ўтрымання зняволеных. Важнай часткай сістэмы таксама з’яўляюцца вентыляцыйныя шахты, якія падаюць паветра ў глыбіню і робяць знаходжанне пад зямлёй магчымым.
На думку гісторыкаў, такія гарады ў Анатоліі з’яўляліся, бо гэты рэгіён спрадвеку быў вузлом паміж кантынентамі, гандлёвымі шляхамі і сферамі ўплыву імперый.
Што да часу заснавання Дэрынкую, існуюць розныя гіпотэзы. Адны даследчыкі звязваюць першыя этапы будаўніцтва з хетамі, другія — з фрыгійцамі. У той жа час вядома, што тунэлі выкарыстоўваліся ў часы Персідскай імперыі Ахеменідаў у VI стагоддзі да нашай эры. Пазней падземныя прасторы станавіліся сховішчам для грэкамоўных хрысціян, якія ратаваліся ад пераследу ў раннія стагоддзі хрысціянства. У Сярэднявеччы імі карысталіся падчас араба-візантыйскіх канфліктаў, а ў XIV стагоддзі — у перыяд мангольскіх нашэсцяў.
Сёння Дэрынкую з’яўляецца папулярным турыстычным аб’ектам і разам з іншымі славутасцямі Кападокіі ўваходзіць у Спіс сусветнай спадчыны ЮНЕСКА, аднак гісторыя з курамі, якія выпадкова прывялі да адкрыцця, засталася толькі легендай.