Які снегапад запомніўся больш: «Хав'ер» ці «Уллі?»
- 19.01.2026, 16:22
Сем гісторый ад беларусаў.
Цыклон «Уллі» ўжо ўвайшоў у метэагісторыю Беларусі па колькасці снегу і росту снежнага покрыву. Але па сіле ветру і інтэнсіўнасці ападкаў рэкорд дагэтуль утрымлівае «Хав'ер».
Ганна, 19 гадоў:
— Мне найбольш запомніўся снегапад адной зімой, калі я яшчэ была школьніцай, і школу закрылі. Снегу было вельмі шмат, і мы з татам будавалі крэпасць у двары. Тады я ўпершыню каталася на санках проста ад пад'езда — было вельмі весела. Праўда, гэта было не ў Беларусі, а ў Мурманскай вобласці, і пасля гэтага ніякі «Уллі» — не праблема.
Ілья:
— Для мяне — «Уллі». Не таму, што рамантычна, а таму, што горад Жодзіна проста спыніўся. Аўтобусы не хадзілі, трэніроўкі адмянілі, мы з сябрамі ішлі пешшу праз гурбы, як у нейкім постапакаліпсісе. І ўсіх прымусілі браць лапаты.
Марыя:
— Найбольш запамінальны — «Хав'ер». Я тады працавала ў газеце, і гэта быў нон-стоп: аварыі, затрымкі цягнікоў, закрытыя трасы. Вецер быў такі, што снег ляцеў гарызантальна. Адчувалася, што адбываецца нешта сапраўды экстрэмальнае. А цяпер нібыта не.
Сяргей:
— Мне запомніўся снегапад пачатку 2013 года, калі мы з жонкай завязлі на трасе. Машыны стаялі гадзінамі, людзі выходзілі, дзяліліся гарбатай, хтосьці жартаваў. Было халодна, цяжка, але вельмі па-людску. А цяпер усіх «пад ружжо», то-бок «пад лапату» — і гэта жахліва.
Вольга:
— Я добра памятаю зіму 2013 года, той самы «Хав'ер». Тады здавалася, што снег і вецер ніколі не скончацца. Мы не маглі выбрацца з двара два дні, і гэта было адначасова страшна і прыгожа.
Аляксандр, 61 год, Пінск:
— Для мяне самы моцны снегапад — напрыканцы 1980-х. Тады не было ні такой тэхнікі, ні прагнозаў, і ўсё даводзілася разгрэбваць уручную. Цяпер снегу можа быць больш, але тады ён адчуваўся суровей.
Ніна Іванаўна, 78 гадоў, вёска пад Барысавам:
— Запомнілася не адзін снегапад, а зіма майго дзяцінства. Гурбы былі вышэй за плот, у школу ішлі сцежкамі. Цяпер кажуць пра цыклоны, а тады мы проста жылі са снегам — і не наракалі.
Дык што снегапады прыходзяць і сыходзяць, цыклоны змяняюць адзін аднаго, але ў памяці застаецца не статыстыка, а эмоцыі, людзі і моманты, якія мы перажываем разам. Трэба быць дабрэйшымі да людзей — такі мой жыццёвы ўрок на любую сітуацыю.