FP: Новае рашэнне Балгарыі стала балючым ударам па планах Крамля
- 18.01.2026, 15:14
Масква страціла яшчэ адну краіну, якую лічыла «сваёй».
1 студзеня Балгарыя афіцыйна перайшла на еўра, канчаткова замацаваўшы свой курс у бок ЕС. Для Масквы гэта стала сур'ёзнай геапалітычнай паразай: спробы ўтрымаць Сафію ў зоне расійскага ўплыву праваліліся, нягледзячы на гады ціску, прапаганды і таемных аперацый.
Еўра замест рублёвай залежнасці
Як піша Foreign Policy, уступленне Балгарыі ў Еўразону стала стратэгічнай паразай Расіі. Крэмль разглядаў краіну як частку сваёй сферы ўплыву і гадамі спрабаваў затармазіць яе еўрапейскую інтэграцыю праз энергетычную залежнасць, палітычны ціск і інфармацыйныя кампаніі. Аднак з 1 студзеня Балгарыя афіцыйна адмовілася ад нацыянальнай валюты і стала 21-й краінай Еўразоны. Гэты крок зрабіў яе эканамічна і палітычна значна менш уразлівай для расійскага ўплыву.
Правал крамлёўскай тактыкі
Масква актыўна спрабавала перашкодзіць гэтаму працэсу. У ход ішлі дэзінфармацыйныя кампаніі пра «крах эканомікі» пасля ўвядзення еўра, запалохванне ростам цэн і стратай суверэнітэту, падтрымка прарасійскіх партый і пратэстаў, спробы расхістаць грамадскае незадаволенне.
Асаблівую ролю адыгрывала партыя «Адраджэнне», адкрыта арыентаваная на Крэмль. Яе прыхільнікі праводзілі акцыі, нападалі на прадстаўніцтва ЕС і прасоўвалі міфы пра «дыктат Бруселя». Аднак усё гэта не спрацавала.
Чаму гэта ўдар па Расіі?
У Крамлі даўно лічаць пашырэнне Еўразоны пагрозай: краіны, што выкарыстоўваюць еўра, цяжэй шантажаваць, купляць або расхістаць знутры. Страта Балгарыі азначае скарачэнне расійскага ўплыву на Балканах і яшчэ адзін крок да поўнай ізаляцыі Масквы ў Еўропе.
Як адзначае Foreign Policy, Расія разлічвала зацягнуць працэс або сарваць яго зусім, але замест гэтага атрымала супрацьлеглы эфект: Балгарыя канчаткова ўбудавалася ў еўрапейскую сістэму.
Што далей?
Эксперты лічаць, што Масква паспрабуе ўзмацніць ціск напярэдадні будучых выбараў у Балгарыі, выкарыстоўваючы рост цэн і побытавыя цяжкасці як падставу для новых атак. Але стратэгічна момант ужо ўпушчаны. Уплыў Расіі ў Еўропе працягвае скарачацца.