Крэмль яшчэ не адышоў ад шоку

• 17.01.2026, 17:23

Саюзнік знік.

Мінулі ўжо два тыдні з моманту захопу лідара Венесуэлы Нікаласа Мадура, аднак у Крэмлі, відаць, дагэтуль не адышлі ад таго, што адбылося. Мадура — шматгадовы партнёр Масквы і адзін з сімвалаў так званага «антызаходняга лагера» — успрымаўся расійскім кіраўніцтвам як надзейны элемент знешнепалітычнай канструкцыі Уладзіміра Пуціна. Пра гэта піша журналіст і публіцыст Міхаіл Зыгар у сваёй калонцы для Der Spiegel.

Яшчэ год таму венесуэльскі лідар прыязджаў у Расію і прысутнічаў на трыбуне падчас параду 9 мая — падзеі, якая ў крэмлёўскай сімволіцы мае амаль сакральны характар.

На гэтым фоне Расія ў апошнія тыдні прадавала нафту Індыі прыкладна па $22 за барэль — амаль у тры разы ніжэй за сярэднюю сусветную цану. Фактычна можа ісці гаворка пра рэалізацыю сыравіны на мяжы сабекошту. Такая цэнавая палітыка робіць расійскую эканоміку надзвычай адчувальнай да любых ваганняў на глабальным нафтавым рынку.

Пры гэтым, як адзначае Зыгар, не варта чакаць неадкладнага абвалу расійскай эканомікі. Доля венесуэльскай нафты складае каля 1% сусветнай здабычы, а нарошчванне яе вытворчасці да істотных аб'ёмаў запатрабуе многіх гадоў і каласальных укладанняў. Тым не менш фінансавыя і рэсурсныя магчымасці Расіі для працягнення вайны будуць паступова скарачацца, хоць, паводле ацэнкі аўтара, Пуцін усё яшчэ здольны падтрымліваць баявыя дзеянні яшчэ як мінімум пару гадоў.

На працягу двух дзесяцігоддзяў Масква ўкладала зброю, грошы і палітычны капітал у рэжымы Уга Чавеса і Нікаласа Мадура, тады як Кітай выдаваў Каракасу шматмільярдныя крэдыты пад будучыя пастаўкі нафты. Цяпер значная частка гэтых актываў і гарантый фактычна перайшла пад кантроль Вашынгтона, што ўзмацняе ўразлівасць Крэмля і прымушае яго пераглядаць ключавыя знешнепалітычныя і эканамічныя разлікі.