«Тут рэальна можна назапасіць нармальную колькасць грошай»
- 5.06.2023, 15:33
Беларус расказаў аб пераездзе ў Польшчу і працу на складзе.
Апошнія два гады 33-гадовы Аляксандр жыў у Менску і працаваў прадаўцом-кансультантам у краме адзення. Аднак праз вялікую загружанасць, адсутнасць перспектыў і маленькі заробак у студзені мужчына наважыўся на пераезд у Польшчу. І пакуль не шкадуе, піша ex-press.live.
«Мне надакучыла быць абслуговым персаналам»
Паводле адукацыі Аляксандр эканаміст - 8 гадоў таму ён скончыў завочнае аддзяленне універсітэта, аднак адпаведна спецыяльнасці ні разу ў жыцці не працаваў.
- Практычна ўсё дарослае жыццё, пачынаючы з 18 гадоў, я працаваў. Працаваў і кур'ерам, і афіцыянтам, і спецыялістам кол-цэнтра. Увогуле, што я толькі не перакаштаваў, і вось апошнія два гады я працаваў кансультантам у краме адзення, - кажа мужчына.
Паводле ягоных слоў, ён працаваў паводле графіку два праз два па 12 гадзін на дзень, у сярэднім ён зарабляў каля тысячы беларускіх рублёў за месяц.
- Напраўду, гэта няўдзячная праца. І найперш з-за таго, што даводзіцца размаўляць з людзьмі. Гэта заўсёды самае цяжкае, часам трэба мець вельмі сталёвыя нервы, каб вытрываць усе прэтэнзіі і дагадзіць. Так, у краме адзення гэта не так праяўляецца, чым калі я працаваў, напрыклад, кур'ерам, але ўсё ж. Мне надакучыла быць абслуговым персаналам, - распавядае Аляксандр.
Акрамя гэтага, у свае 33 гады мужчына жыў у адной кватэры з бацькамі, гэта яго таксама непакоіла. Ён падумаў, што знайсці адэкватную працу з добрым заробкам у Менску амаль немагчыма, таму ён і надумаў разгледзець варыянт з пераездам у Польшчу.
- Я шмат чуў ад сваіх знаёмых аб працы ў Польшчы. У кагосьці досвед станоўчы, у кагосьці - не вельмі. Але тым не менш я быў цалкам перакананы, што там як мінімум вартыя заробкі. Увогуле, я пачаў вывучаць пытанне аб адкрыцці візы і пачаў адкладаць грошы, - распавядае мужчына.
Аляксандр надумаў звярнуцца ў турыстычнае агенцтва, якое дапамагае з адкрыццём віз, у тым ліку і для працы.
Пракансультаваўшыся са спецыялістам, мужчына такі надумаў прынесці ўсе неабходныя дакументы.
- Візу прыйшлося чакаць доўга, каля двух месяцаў. Усе выдаткі, звязаныя з афармленнем візы, мне каштавалі прыкладна 1 200 беларускіх рублёў. Дарагавата, але затое ўсю працу за мяне зрабіла агенцтва. Праца, куды мне трэба было адправіцца - склад крамы, заробак абяцалі блізу тысячы даляраў на месяц. У прынцыпе, усе гэтыя ўмовы мяне задаволілі, - кажа Аляксандр.
«Хочацца сказаць гэтай краіне «дзякуй»
Месца працы мужчыны знаходзіцца ў горадзе Лодзь. У Польшчу ён адправіўся на звычайным рэйсавым аўтобусе з Менска да Варшавы, а адтуль - цягніком да Лодзі.
— Перш за ўсё я адправіўся да свайго працадаўцы, мяне аформілі на працу і прапанавалі жыллё на выбар: альбо інтэрнат, за які мне плаціць бы не давялося, альбо месца ў хостэле за 750 злотых на месяц. У выніку я абраў другі варыянт, аб чым, у прынцыпе, не шкадую. Умовы дастаткова нядрэнныя, у маім нумары жывуць яшчэ два хлопцы з Малдовы, утрох нам дастаткова камфортна. У інтэрнаце, з аповядаў маіх калег, справы ідуць горш, - распавядае Аляксандр.
Са слоў героя, працаваць даводзіцца практычна кожны дзень у сярэднім па 8-10 гадзін. Адзіны выходны - нядзеля, аднак часам выходзіць так, што выходныя ставяць і пасярод тыдня.
- Сама па сабе праца абсалютна няхітрая - пакаваць тавары ў вялікія скрыні і рыхтаваць да транспартавання. Мужчынам працаваць лёгка, але на гэтым складзе працуюць яшчэ і дзяўчаты, вось ім там даводзіцца цяжкавата. У прынцыпе я ўсім задаволены, я хутка адаптаваўся, шмат у чым з-за таго, што там шмат рускамоўных хлопцаў, і дзяўчат, гэта значна палягчае жыццё, - прызнаецца наш герой.
Мужчына зазначае, што праца яму падабаецца, і вяртацца ў Беларусь найбліжэйшым часам ён не хацеў бы. Больш за тое, нават прапанаваў прыехаць сюды свайму сябру, які зараз знаходзіцца ў працэсе афармлення візы.
— У Беларусі аб'ектыўна зараз дрэнныя справы з працай, таму надумаў прапанаваць прыехаць сюды свайму сябру. Як мінімум, тут рэальна можна назапасіць нармальную колькасць грошай і з'ехаць назад, як максімум - застацца тут, тым больш, што ўмовы дазваляюць, - кажа Аляксандр.
Паводле ягоных слоў, вяртацца ў Беларусь ён не плануе, аднак найбліжэйшым часам збіраецца прыехаць пагасціць да сяброў і бацькоў, а таксама развязаць пытанне з новай візай.
— Наконт падачы на ДНЖ я пакуль што сумняваюся: мяркуючы з апошніх навін, пра гэта давядзецца даваць справаздачу ў Беларусі і ўвогуле, цяперашняя ўлада неяк дзіўна да гэтага ставіцца. Увогуле, не хацелася б страчваць сувязь з Беларуссю, - кажа Аляксандр.
Адмысловых планаў на будучыню мужчына не снуе, аднак быў бы не супраць з'ездзіць куды-небудзь улетку адпачыць.
- Праз працу кудысьці ездзіць і падарожжа не надта атрымліваецца, але летам у мяне будзе адпачынак. Думаю, можна было б злётаць «за бесцань» ва ўмоўную Італію на некалькі дзён, мае назапашаныя грошы ў прынцыпе дазваляюць мне на гэта замахнуцца. Акрамя гэтага, калі прыедзе сябар, мы хутчэй за ўсё, будзем здымаць жыллё. На хостэл я не скарджуся, але мець уласную арэндаваную кватэру - гэта зусім іншая размова, - кажа мужчына.
Аляксандр жыве ў Польшчы ўжо амаль паўгода і прыкметных мінусаў для сябе вылучыць не змог, адны толькі плюсы.
- Тут добра, прыемна і часам вельмі цікава знаходзіцца. Так, праца ў мяне не самая лепшая, але мяне яна задавальняе поўнасцю. Думаю, працуючы на падобным складзе ў Беларусі, я зарабляў бы нават менш за 1000 рублёў. І кіраўніцтвам тут я ў прынцыпе вельмі задаволены. Яшчэ мне хочацца сказаць гэтай краіне «дзякуй». Для мяне гэта нібы другі шанец у жыцці, бо ў Беларусі будучыні я не бачыў зусім, - скончыў Аляксандр.